Ludzie dorośli od wieków interesują się sposobem. w jaki dziecko uczy się mówić. Możliwości intelektualne małego dziecka są, ogólnie rzecz biorąc, raczej ograniczone, a mimo to opanowuje bardzo skomplikowaną strukturę ojczystego jeżyka już po trzech, czterech latach. Co więcej, wszystkie dzieci, po usłyszeniu różnych przypadkowych próbek języka i przy minimalnych wyjaśnieniach ze strony rodziców w tak krótkim czasie osiągają mniej więcej ten sam poziom gramatyczny. Oznacza to, że stają się pełnoprawnymi członkami swojej wspólnoty językowej, zdolnymi do tworzenia i rozumienia nieskończonej różnorodności nowych zdań w opanowanym przez siebie języku. Początkowo wypowiedzi dzieci składają się z jednego wyrazu, którym jest zwykle rzeczownik określający osobę lub przedmiot. Badania wskazują, że pojedyncze słowa mają za zadanie przekazać treści, które dorosły zawarłby w całych zdaniach. Na przykład „mleko" może oznaczać „Chcę się napić mleka".