Kości noworodka składają się przeważnie z miękkiej tkanki łącznej. Wkrótce zostanie ona zastąpiona tkanką chrzestną, a potem tkanką kostną. Proces ten kończy się dopiero po około 25 latach. Największe zmiany zachodzą w kościach ramion, nóg - tak zwanych kościach długich - i czaszki. Na zewnętrznej powierzchni kości długich tworzy się twarda, gęsta tkanka, decydująca o ich wytrzymałości i sile. Końce kości są otoczone chrząstką, by w miejscu ruchomych stawów, jak bark, łokieć, biodro czy kolano, kości gładko ślizgały się po sobie. Wewnątrz kości długich tworzy się tkanka szpiku. Produkuje ona czerwone krwinki i magazynuje pewne potrzebne organizmowi stojącej, przytrzymując się jakiegoś mebla. W wieku około jednego roku zaczynają chodzić, a dwulatki potrafią już biegać. Przez następne trzy lata podczas gier i zabaw dziecko opanuje większość innych umiejętności motorycznych, jak kopanie piłki, podnoszenie różnych przedmiotów, wspinanie się, skakanie i bieganie.